Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Επειδή είμαι αφηρημένη

Πήγα σούπερ μάρκετ νωρίτερα. Ψώνισα πρώτα τα υγιεινά. Τυρί με λίγα λιπαρά, ζελέ, ρύζι και συνεχίζω στο μανάβικο. Βαρύ το καλάθι (κρατούσα και μια μεγάλη σακούλα και την πάντα βαριά τσάντα μου), το αφήνω κάτω κι αρχίζω να μαζεύω λαχανικά, φρούτα κλπ. Παίρνω το καλαθάκι μου και συνεχίζω με τα ανθυγιεινά. Πατατάκια, σοκοφρέτες, κοκα – κόλες (λάιτ πάντα, λες κι αυτό θα κάνει τη διαφορά, αλλά τέσπα...). Πάω στο ταμείο. Περιμένω στην ουρά και έρχεται η σειρά μου. Πάω να αδειάσω το καλάθι μου και βλέπω ένα χυμό ρόδι (;). Κοιτάζω παρακάτω, ηλιόσποροι. Έπαθα ένα σοκ. “Πότε τα πήρα και δεν το θυμάμαι;”.

Η αλήθεια είναι ότι τελευταία είμαι εντελώς αφηρημένη. Τις προάλλες μάλιστα, πήγα να σβήσω το θερμοσίφωνα, βρήκα το διακόπτη κατεβασμένο και θεώρησα ότι θα τον είχα κλείσει και το είχα ξεχάσει. Κι έκανα μπάνιο παρέα με τα παγάκια, γιατί κατά πώς φαίνεται, δεν τον είχα ανάψει ποτέ!

Προσπαθούσα που λες να θυμηθώ. Λέω, κάτι θέλει να μου πει το Alter Ego μου (πώς φαίνονται οι Ρουβίτσες, ε;) κι αρχίζω να ψάχνω το καλάθι, μέχρι που ανακαλύπτω ότι λείπει το τυρί, το ζελέ και το ρύζι.

Με βλέπει η πισινή μου και μου λέει: “Μάλλον μπέρδεψες τα καλάθια! Ένας νεαρός, ψάχνει το δικό του”. Πάλι καλά, σκέφτομαι. Δεν το 'χασα εντελώς. Φεύγω λοιπόν και παίρνω με τη σειρά όλους τους νεαρούς του σούπερ μάρκετ. “Μήπως πήρατε το καλάθι μου; Μήπως χάσατε το καλάθι σας;” .Τζίφος. Εκεί που σκεφτόμουν, λοιπόν, να αδειάσω χυμούς και ηλιόσπορα και να ξαναπάρω ότι μου έλειπε, βλέπω ένα ηλιοκαμένο παλικάρι (να το πω;), γύρω στα 40, με τζόκεϊ καπέλο, καρό κοντομάνικο πουκάμισο - με κουμπί στο μανίκι (γιατί η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά) και ...βγαλμένο φρύδι...Πρέπει να είχε αριβάρει από Μύκονο ο τύπος.

“Μήπως πήρατε το καλάθι μου;”.

“Όχι. Εσείς πήρατε το δικό μου.”.

Ε καλά, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί, σκέφτομαι και πάμε να βρούμε τα απολεσθέντα.

“Το ρύζι δικό σου”.

“Ο χυμός δικός σου”.

“Το ζελέ και το τυρί δικό σου”.

“Τα ηλιόσπορα δικά σου”.

“Τα αγγούρια...δικά σου!!”.

Ε ναι!Είχα πάρει και αγγούρια και το 'χα ξεχάσει η γυναίκα!

Στην ουρά για το ταμείο μετά, σκεφτόμουν ότι το καλάθι του καθενός, λέει πράγματα γι' αυτόν. Φαίνεται αν προσέχει τη διατροφή του, αν προτιμά τα επώνυμα προϊόντα κλπ. Γέλασα στη σκέψη ότι αν ήμουν ο τύπος και έβρισκα το καλάθι που άφησα στο μανάβικο, θα ονειρευόμουνα μια καλογυμνασμένη με σφριγηλά οπίσθια γυναίκα. Στην προκειμένη όμως, ο τύπος πρόσεξε μόνο τα αγγούρια, οπότε...

Πλάκα είχε το σκηνικό πάντως. Γελάσαμε και οι δύο. Στην έξοδο χαμογελάσαμε διάπλατα ο ένας στον άλλο και είπα στον εαυτό μου ότι από 'δω και πέρα πρέπει να πάψω να είμαι αφηρημένη και να σταματήσω να αρπάζω ό,τι βρω μπροστά μου! :)  


6 σχόλια:

  1. χαχα ωραιο σκηνικο :)

    τελικα μερικες φορες το να εισαι αφηριμενος μπορει και να βγει σε καλο. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μα το πήρες απ' την αρχή το μπλογκ;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. γιατι σου φαινετε παραξενο?
    οταν βρησκω καποιον που μ αρεσει να διαβαζω το βλογ του εννοειτε θα το διαβασω απ την αρχη. απλως διαβαζω μερικα την μερα χΔ γιατι δεν προλαβενω ολα μαζι :P εχουμε και καποια μαθηματα να δωσουμε >.>

    εξαλλου τα κειμενα και τα σχολια ειναι ενα ειδος συλλογης πληροφοριων και ιδεων για μενα.

    και εσυ με βαζεις σε σκεψεις και αυτο μου αρεσει :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τώρα με βάζεις σε σκέψεις εσύ! Όταν ξεκίνησα το μπλογκ, δεν είχα διαννοηθεί καν, ότι κάποιος μπορεί να επηρεαστεί από τα κείμενά μου!
    Θα δεις πάντως οτι περνώντας ο καιρός λιγοστεύουν οι πολύ προσωπικές αναρτήσεις :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ναι παρατηρισα οτι γραφεις λιγοτερο μετα τους πρωτους 5 μηνες δλδ απο αυγουστο και μετα.

    ομως θα πω οτι μπορει να γραφεις λιγοτερο αλλα οταν γραφεις οτι και να ειναι παντα εχει ενα κομματι του εαυτου σου το κειμενο. μπορει να ειναι μια φραση μια λεξη η απλως μια ιδεα. Οτι και να γραψεις παντα θα εχει κατι απο σενα :)


    ειναι φυσικο να επηρεαζεται καποιος απο οτιδηποτε, τωρα δεν ξερω μπορει να ειναι μονο σικο μου κολλημα αλλα οτι και να διαβασω γινετε αυτο. σταματαω γιατι παλι θα γραψω καμια εκθεση χΔ

    (στο μελλον θα σου πω και την γνωμη μου πανω στα ποιηματα, απλως δεν ειμαι σε θεση τωρα να κατσω να αναλυσω και αν σκεφτω για να καταλαβω. να πω οτι εχεις και λιγα :P αλλα στο μελλον θα με δεις και εκει :D)

    ΑπάντησηΔιαγραφή