Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009


Χάδια, φιλιά,
μυαλού τσαλακωμένο στρώμα,
γαργαλά,
γυμνές χαράς πατούσες,
κραυγάζουσες
ζεστό ν' αγγίξουν σώμα.
Κρύο, βοριάς,
παλιοί σταματημένοι δείκτες
οδηγούν
τυφλο παιχνίδι σκιών,
κινούμενων
μορφή ν' αρπάξουν.


Κι η λύση που γυρεύεις,
ψάχνει το δρόμο της να βρει,
να λησμονήσει.

2 σχόλια:

  1. Νοσταλγία ξέγνοιαστης λαγνείας.
    Λείπει η ζεστασιά της ένωσης
    Χειμώνας στα αισθήματα
    από τις αμφιβολίες
    Παγιδεύεται στην λησμονιά
    Και μακραίνει το δρόμο για την `Αρκαδία`

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε 6 γραμμές είπες ακριβώς αυτά που είπα εγώ σε 15.
    Στο τέλος ίσως έγραφα: "Και μικραίνει το δρόμο για την Ακαρδία"
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή