Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010

Επειδή σβου


Μετά από συζητήσεις με το παρελθόν, για το παρελθόν και πρόσφατα ιδωμένες φωτογραφίες, συνειδητοποίησα ότι ο δικός μου αμυντικός μηχανισμός είναι η διαγραφή. Όχι των ανθρώπων, αλλά των καταστάσεων και των συναισθημάτων. Σβου και δεν υπήρξαν ποτέ. Αρκετές φορές δε, έφτασα σε σημείο να κατηγορώ τους πρώην, μετά από διηγήσεις στιγμών, ότι με μπερδεύουν με άλλη και να θυμώνω γι' αυτό. Και μετά από πολύ σκάλισμα μέσα μου, να ανακαλύπτω ότι έχουν απόλυτο δίκιο κι ότι όσα μου διηγήθηκαν είναι απολύτως αληθινά κι έχουν συμβεί. (Λες να 'χω αυτό το έμενταλ, γιατρέ μου;)
Οι δικοί σας αμυντικοί μηχανισμοί;

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010

Επειδή δηλητηριάζομαι



Με τόσα φυτοφάρμακα, αν μεταλλαχθώ, θα 'θελα να γίνω λωτός.

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

Επειδή συστήνομαι


Λοιπόν, είμαι παντρεμένη από 3ετίας. Ο σύζυγος εργάζεται στην πολεμική αεροπορία. Έχω δύο παιδάκια. Τον Άρη μου, 2 ετών και την Αννούλα, 7 μηνών. Έχουμε κι ένα σκύλο, τον Παναγιώτη. Νοικοκυρά είμαι. Δεν σπούδασα κάτι, γιατί δεν τα 'παιρνα τα γράμματα, αλλά δεν με πειράζει. Αυτό που πάντα ονειρευόμουν, το έχω. Μια υπέροχη οικογένεια. Δόξα να 'χει ο Γιαραμπής.


Αυτά θα πω, την επόμενη φορά που το φλερτ θα αρχίσει με ερωτήσεις για το σύζυγο και τα πιτσιρίκια μου. Ήμαρτον.


Εξάλλου, όσοι ξέρουν τον annana κι από κόντα, ξέρουν πολύ καλά ότι η μόνη ανακρίβεια, αφορά τις σπουδές μου. Σπούδασα. ΤΕΙ λογιστικής.

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

Επειδή παίζω


Για πείτε ο καθένας δυο λέξεις από Ν

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Επειδή "ζούμε"


Ας μιλήσουμε για εμπειρίες.
Λένε ότι αποκτιούνται με το πέρασμα του χρόνου. Αληθεύει; Πόσο χρήσιμες είναι και τι νόημα έχει η ύπαρξή τους; Τα ίδια λάθη, θα τα ξανακάνεις. Γιατί να τις αναζητάς; Για να πεις ότι έζησες έντονα; Θα πεθάνεις; Θα πεθάνεις. Οπότε, τι σημασία έχει το πόσο έντονα θα ζήσεις; Άσε που αρκετές από τις εμπειρίες που κυνηγάμε, προκειμένου να "ζήσουμε", μας ρίχνουν στα ίδια μας τα μάτια - πόσο μάλλον στων άλλων (όπως πολύ ωραία μας θύμισε η Lilium το σχετικό του Καβάφη).

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Επειδή σταυροκοπιέμαι


Τα αρσενικά, με τα οποία μιλάω τελευταία, μου αποδεικνύουν συνεχώς ότι δεν σκέφτονται κατά βάση με το κάτω κεφάλι. Πάει ο κόσμος. Χάλασε.

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

Επειδή λύνω απορίες


Το βράδυ των Δημοτικών και Νομαρχιακών εκλογών του 2006, στο παρκάκι έξω από την Ευελπίδων, όπου παρέδιδα σάκους, μου μύρισε πρώτη φορά χλωρίνη. Από τότε, πολλές φορές η Αθήνα μύριζε χλωρίνη το βράδυ. 

Το 'χετε προσέξει; Έχετε αναρωτηθεί από πού έρχεται η χλωρινίλα που σου τρυπάει τα ρουθούνια; Για δυο χρόνια αναρωτιόμουν ποια θεωρία συνωμοσίας κρύβεται από πίσω, γιατί ούτε είχα δει, αλλά ούτε και μπορούσα να πιστέψω, ότι οι καθαρίστριες του Δήμου πλένουν με χλωρίνη τα πεζοδρόμια.

Ένα βράδυ λοιπόν, που οδηγούσα στην Ηλία Ηλιού με ανοιχτά τα παράθυρα κι η χλωρίνη μου ανακάτευε το στομάχι, το λαμπάκι τύπου "εύρηκα" άναψε πάνω απ' το κεφάλι μου, χαρίζοντάς μου ένα πλατύ χαμόγελο.

Συνειδητοποίησα, ότι χλωρίνη μυρίζει ΜΟΝΟ όπου έχει δέντρα! Και τότε θυμήθηκα, ότι σε μια εκπομπή είχα ακούσει, ότι ψεκάζοντας τα φυτά με νερό που περιέχει μικρή ποσότητα χλωρίνης, τα απολυμαίνεις ή κάτι τέτοιο. Οπότε υποθέτω, ότι στο νεράκι που τα ποτίζουν το βράδυ, ρίχνουν και λίγη (ή πολλή) χλωρίνη. Παρά την εξ αίματος και 3ου βαθμού εκ πλαγίου συγγένειά μου με τα φυτά, δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι σας μιλάω έγκυρα.

Το σίγουρο είναι ότι έδωσα μια πιθανή εξήγηση. Και ότι με συνδέσατε τόσο πολύ με την χλωρίνη, που την επόμενη φορά που θα κυκλοφορήσετε νύχτα στην Αθήνα και θα σας μυρίσει, θα θυμηθείτε τον annana.