Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Επειδή "ζούμε"


Ας μιλήσουμε για εμπειρίες.
Λένε ότι αποκτιούνται με το πέρασμα του χρόνου. Αληθεύει; Πόσο χρήσιμες είναι και τι νόημα έχει η ύπαρξή τους; Τα ίδια λάθη, θα τα ξανακάνεις. Γιατί να τις αναζητάς; Για να πεις ότι έζησες έντονα; Θα πεθάνεις; Θα πεθάνεις. Οπότε, τι σημασία έχει το πόσο έντονα θα ζήσεις; Άσε που αρκετές από τις εμπειρίες που κυνηγάμε, προκειμένου να "ζήσουμε", μας ρίχνουν στα ίδια μας τα μάτια - πόσο μάλλον στων άλλων (όπως πολύ ωραία μας θύμισε η Lilium το σχετικό του Καβάφη).

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Επειδή σταυροκοπιέμαι


Τα αρσενικά, με τα οποία μιλάω τελευταία, μου αποδεικνύουν συνεχώς ότι δεν σκέφτονται κατά βάση με το κάτω κεφάλι. Πάει ο κόσμος. Χάλασε.

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

Επειδή λύνω απορίες


Το βράδυ των Δημοτικών και Νομαρχιακών εκλογών του 2006, στο παρκάκι έξω από την Ευελπίδων, όπου παρέδιδα σάκους, μου μύρισε πρώτη φορά χλωρίνη. Από τότε, πολλές φορές η Αθήνα μύριζε χλωρίνη το βράδυ. 

Το 'χετε προσέξει; Έχετε αναρωτηθεί από πού έρχεται η χλωρινίλα που σου τρυπάει τα ρουθούνια; Για δυο χρόνια αναρωτιόμουν ποια θεωρία συνωμοσίας κρύβεται από πίσω, γιατί ούτε είχα δει, αλλά ούτε και μπορούσα να πιστέψω, ότι οι καθαρίστριες του Δήμου πλένουν με χλωρίνη τα πεζοδρόμια.

Ένα βράδυ λοιπόν, που οδηγούσα στην Ηλία Ηλιού με ανοιχτά τα παράθυρα κι η χλωρίνη μου ανακάτευε το στομάχι, το λαμπάκι τύπου "εύρηκα" άναψε πάνω απ' το κεφάλι μου, χαρίζοντάς μου ένα πλατύ χαμόγελο.

Συνειδητοποίησα, ότι χλωρίνη μυρίζει ΜΟΝΟ όπου έχει δέντρα! Και τότε θυμήθηκα, ότι σε μια εκπομπή είχα ακούσει, ότι ψεκάζοντας τα φυτά με νερό που περιέχει μικρή ποσότητα χλωρίνης, τα απολυμαίνεις ή κάτι τέτοιο. Οπότε υποθέτω, ότι στο νεράκι που τα ποτίζουν το βράδυ, ρίχνουν και λίγη (ή πολλή) χλωρίνη. Παρά την εξ αίματος και 3ου βαθμού εκ πλαγίου συγγένειά μου με τα φυτά, δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι σας μιλάω έγκυρα.

Το σίγουρο είναι ότι έδωσα μια πιθανή εξήγηση. Και ότι με συνδέσατε τόσο πολύ με την χλωρίνη, που την επόμενη φορά που θα κυκλοφορήσετε νύχτα στην Αθήνα και θα σας μυρίσει, θα θυμηθείτε τον annana.


Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

Επειδή τον φάγαμε τον γάιδαρο



αυτή η ουρά όμως, εδώ μου κάθεται!
Στις 23, ήτοι σε 8 ημέρες, ξεκινάω εξετάσεις. Αυτές που έλεγα απ' το καλοκαίρι και σας τα 'πρηζα κι εσάς; Αυτές για τις οποίες ετοιμάζομαι από τα 13; Αυτές που θα μου αλλάξουν τη ζωή; Ναι αυτές! Αϊ σιχτίρ πια! 
Μπούχτισα και κουράστηκα και βαρέθηκα. Και δεν μπορώ να πω ότι έχω προετοιμαστεί τόσο καλά όσο το καλοκαίρι κι ούτε θέλω να πιεστώ άλλο.
Αρχίστε τις προσευχές annanoαναγνωστάκια μου γιατί I'm not feeling good...

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

Επειδή ρωτάω ΙΙΙ



Πιστεύετε ότι υπάρχει το "έτερον ήμισυ";


Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010

Επειδή...επειδή!


Περίεργα πράγματα συμβαίνουν από το καλοκαίρι. Κι όχι ευχάριστα. Αυτά που έπρεπε να συμβούν κι ήταν προγραμματισμένα, δεν κι άλλα που δεν έπρεπε να συμβούν, συνέβησαν. Μου τη δίνει να βγαίνω απ' το πρόγραμμα κι οι αμυντικοί μηχανισμοί μου υπολειτουργούν ή υπερλειτουργούν - δεν ξέρω. Ξέρω μόνο ότι ζω σε μια κατάσταση νιρβάνας κι αδιαφορίας και κλείνω πόρτες. Από μπροστά, από πίσω, απ' τα πλάγια, από παντού. Δεν θέλω να μιλάω. Θέλω να μένω ανάμεσα στους τέσσερεις τοίχους, μήπως μπορέσω να τετραγωνίσω και πάλι το μυαλό μου. Και το βράδυ πριν κοιμηθώ, θέλω να ταξιδεύω με τους ήρωές μου στο άγνωστο, στο μυστήριο, στο δύσκολο.

Σε 15 μέρες δίνω εκείνες τις ρημαδοεξετάσεις, που ελπίζω μ' όλη μου την ψυχή, να μου αλλάξουν τη ζωή με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. 

Νομίζω πως μεταλλάσσομαι. Αυτά.


Και να ντύνεστε καλά. Έβαλε κρύο.

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Επειδή ρωτάω ΙΙ


Πόσες ευκαιρίες δίνετε στους ανθρώπους;